Reisverslag 8; Adelaide, Alice Springs, Uluru, Kata Tjuta & Kings Canyon.

Met het nieuwe blogrooster ingevoerd, zal ik voorlopig op de woensdagen (een enkele woensdag uitgezonderd!) een reisverslag blijven publiceren, wat ik schreef tijdens mijn backpackreis door Australië in 2005. Ik stapte in mijn eentje op 21-jarige leeftijd op het vliegtuig (met een groep van Australian Backpackers) en heb 3 maanden lang gebackpackt en de tijd van mijn leven gehad. 😀

MeInAustralia

Neem in deze blog-reeks een kijkje in het leven van een backpacker. 

© Eveline – September 2016

////////////////////////////////

Alice Springs, 12 maart 2005, 10:01 am (ofwel 10 ’s ochtends)

Gegroet lieve mensen in Nederland,

Hoe gaat het allemaal met jullie? Het is inmiddels alweer bijna 2 weken geleden sinds mijn laatste reisverslag. Ja ja, tijd vliegt als het gezellig is ;-). Ik zal maar gelijk van wal steken…

Onze laatste paar dagen in Melbourne verliepen snel. Soepel kan ik het niet helemaal noemen ;-). De dag nadat ik het laatste reisverslag getypt had, hebben we met de Travellers Autobarn kunnen regelen dat we de auto terug aan hun konden verkopen voor 50% van wat wij er voor betaald hebben. In eerste instantie gingen wij hier helemáál niet mee akkoord, want we voelden ons echt enorm in de zeik genomen met die kapotte auto. Maar ja, al gauw bleek het ons duidelijk te worden: het was of 50% of helemaal niks. Kin kloppen ja, dat kon altijd nog. Shoot! Oké, dan maar ‘ja en amen’ zeggen en wegwezen daar. Maar mensen, dus even tussendoor; mochten jullie zelf ooit ook nog eens gaan reizen door Australië heen en je wilt een auto kopen, koop die dan NIET bij de Travellers Auto barn. Wij voelen ons echt belazerd door hun. Enfin, diezelfde dag (maandag 28 februari dus) hebben we een busreis naar Adelaide geboekt, voor vertrek 2 dagen later op woensdag. Tevens hebben we gelijk alle vluchten geboekt (van Adelaide naar Alice Springs en van Alice Springs naar Cairns). Gelukkig hebben we nog een rechtstreekse vlucht kunnen vinden uiteindelijk van Alice Springs naar Cairns, die zelfs nog goedkoper uit viel dan de 2 discount-vluchten die dan dus via Brisbane naar Cairns zouden gaan. Even een brainfartje tussen door ;-).

Anyway, de woensdag was het dan zover: afscheid nemen van Melbourne (wat voor ons echt al een beetje als ‘home’ begon te voelen 🙂 ). Een nieuw hoofdstuk kon beginnen: met het openbaar vervoer door Australië heen, in plaats van met ons hotel op wielen ;-). Jemig, we maken wat mee hier, in the land down under. ’s Morgens in alle vroegte is de trip begonnen en we hebben uiteindelijk 10 uur in de bus gezeten, met natuurlijk af en toe wc-&koffie stops. Tegen het begin van de avond kwamen we aan in Adelaide…. Adelaide: een rustige, doch bruisende stad met veel gezelligheid en sfeer. Vele malen rustiger dan Sydney en Melbourne, maar wel erg aangenaam.

adelaide2

Behalve ’s avonds… al gauw merkten we dat we ons er ’s avonds gewoon niet op ons gemak / niet veilig voelden, terwijl we dat in Sydney, noch in Melbourne zo ervaren hebben. Opmerkelijk! Anyways, ingecheckt in een YHA-hostel en echt waar…. beste hostel EVER. Tot nu toe dan toch. Ongelooflijk schoon, goed verzorgd, veel faciliteiten en ga zo maar door.

yha

Zondag zouden wij naar Alice Springs vliegen en wilde dus tot zondag 2 bedden boeken, maar…. dit ging aan ons neusje voorbij. Er was een méga festival dat weekend en dus zat het voor dat weekend hartstikke vol. Het werd dus een reservatie tot vrijdag en vanaf dan… ja, soort van dakloos dan maar ;-). Gelukkig was er ‘down the road’ een ander hostel wat nog wel plek had. Dit was het ‘Shakespeare’ hostel. Een iets minder leuk hostel, maar nog steeds gezellig. Wel sliepen we hier met 12 man op 1 grote kamer. Wowie! Dat hadden we nog niet eerder gehad. Zo maak je alles een keer mee, haha. In het YHA-hostel hadden we trouwens super leuke roommates, waaronder een meisje ook uit Nederland. Die was al even onderweg met haar backpack en zij kon ons voorzien van hele goede tips en adviezen. Altijd goed! Donderdag zijn we naar het strand geweest en hebben de zonnige dag afgesloten met een dikke vette grote pizza. Jam!

shakespearehoteladelaide

Toen we ons de vrijdag (4 maart) hadden ingecheckt in dat Shakespeare hostel en daarna nog wat hadden rondgedwaald in Adelaide (je dwaalt wat af daar in Australië 😉 ) kwamen we, tot onze grote verbazing, ons zelfde kamergenootje tegen als die we de laatste paar dagen in Melbourne ook hadden gehad. Hoe leuk !!! Een hoop gegil en gelach was natuurlijk het gevolg. Ook zij had ingecheckt in het Shakespeare hostel en ja wel: ZELFDE kamer. Gezellig met z’n 3tjes… en 9 anderen dan ;-). ’s Avonds zijn we met z’n 3en naar een bar geweest en hebben daar een wijntje gedronken, in een échte Australische pub. Erg gaaf!

De zaterdag (5 maart, vorige week zaterdag dus) hebben we heerlijk weer eens uitgeslapen en hebben daarna een ontbijtje bij de ‘Kwik & Fresh’ verorberd. ’s Middags zijn we naar de Art-gallery gegaan en wow, wat was dat interessant. Oprecht! En nog gratis ook! Tja, je bent een Nederlandse backpacker of je bent het niet hè, hahaha. Na een noodeltje te hebben binnen gewerkt en onze backpacks helemaal her-ingericht te hebben, zijn we vroeg ons mandje in gegaan, want de dag daarna was het vroeg op pad… op naar het vliegveld. Op… naar de outback !! =)

Na een vlucht van 2 uur kwamen we zondag aan in Alice Springs. Even serieus: datt is werkelijk een gehucht in the middle of the desert.

alicesprings

Althans, het lijkt een gehucht…. in mijn ogen niet grote dan mijn dorpje in Zeeuws Vlaanderen. Maar stiekem heeft Alice Springs toch nog zo’n 27.000 inwoners. MWAH, oké, iets groter dan Hoek. Vooruit dan, haha. Wel is het er droog en verlaten en er zijn Aboriginals everywhere. Als wij hier over straat lopen voelen wij ons niet echt heel veilig, want de Aboriginals die in de steden (zoals o.a. hier dus) rondlopen zijn over het algemeen zwerver of alcoholist. Of beiden! Niet allemaal natuurlijk, maar de meeste die hier rond dwalen (ook al aan het dwalen 😉 ), hebben het niet zo op toeristen. Understatement! Hier waren/zijn wij dan ook zeer op onze hoede.

alicecamp

Goed, tevens ingecheckt in een YHA-hostel en we kwamen tot de zeer succesvolle conclusie dat dit YHA-hostel een privé zwembad had! Goed! Héél goed!

De dag daarna (de maandag) hebben we het rustig aan gedaan. Lekker uitgeslapen, van het zonnetje genoten, bakje koffie hier, bakje koffie daar, ijsje zus, ijsje zo, en this could go on for a while. And yes, it did ;-). Tevens onze wat kleinere backpack ingepakt voor onze 3-daagse desert-safari-tour. De grote backpacks kunnen hier opgeslagen worden. Best prettig, om die een keer niet mee te zeulen. En geen zorgen: alle héle belangrijke spullen, gaan gewoon mee. Je weet maar nooit! Enfin, we hadden super veel zin in de outback-tour. De dag daarna was het zover.

De dinsdag werden wij om 05.50 uur (belachelijk vroeg dus) opgehaald door onze tourguide bij ons hostel. We bleken in totaal met een groep van 9 te zijn. Eerst hebben we genoten van de zonsopkomst over Alice Springs en dit was werkelijk adembenemend. Later die ochtend zijn we naar een kamelen-farm gegaan en ja ja: ik heb op een kameel gereden. Was echt gaaf!

camelfarm

Na de “Camel-farm” zijn we naar een Aboriginal Art-Gallery geweest en kwamen we wat meer te weten over de (bijna verloren-) cultuur. In de 4wheel-drive op weg naar de outback, vertelde onze tourguide dat hij vond dat er in Europa het “ABC” van toepassing was. ABC stond voor “Another Bloody Church”. In Australië echter, zo vertelde hij, gold ABR….: Another Bloody Rock ;-). Enfin, op een gegeven moment stopten we ergens midden in de outback (de woestijn met hier en daar toch nog wat struikjes) om hout te halen voor het kampvuur die avond. Ieder moest 2 grote houtstukken zoeken en die terug meenemen naar de 4wheel-drive. Kim, een Duits meisje Anja en ik liepen een stukje verder en kwamen een aantal prachtige stukken hout tegen. Toen we terug liepen met onze aanwinst, beseften we plots dat we niet terug liepen, maar blijkbaar juist verder weg. Weer terug. En verder. Nee, toch terug. Andere kant. Nee, die struik kennen we ook niet… shit, nee terug…. toch die kant op… SHOOT, WE ZIJN VERDWAALD! Hoe kan het ook anders (het kan bijna niet en toch is het ons gelukt!); wij zijn verdwaald geweest in de outback. Een redelijk onaangename ervaring, kan ik je zeggen !!! Even serieus, ga er nooit alleen op uit in de outback, want het kan heel goed zijn dat je de weg terug niet meer vindt. We waren dan ook niet echt ‘amused’ en gooiden onze houtstukken aan de kant en gingen hard roepen en fluiten. Na pas een kwartier (en dat is op zo’n moment afgrijselijk lang, er passeerde echt een aantal keer de revue: ‘dit overleven we niet’!) hoorden we ineens een claxon. Geen licht, maar juist geluid aan het eind van de tunnel. Door de claxon vonden we uiteindelijk de groep weer terug. Jezus! We kusten nog net de zanderige grond niet. Enfin, we had a good laugh about it afterwards.

Anyway, daarna gestopt bij Mount Connor en hier hebben wij ook zeker mooie kodak momenten gehad. Na Mount Connor was het tijd voor… Ayers Rock. Het boegbeeld van de Outback. Oftewel: Uluru. TE WOW!!!!! Echt, wow! Leuk hoor, om ‘m op zo’n plaatje zien, maar in het echt….*Stilte*… Te cool !!

img_0864

Je kunt er voor kiezen om ‘m tevens te beklimmen, ook al stellen de Aboriginals dat absoluut niet op prijs, maar hoe dan ook; de dag dat wij er waren was de klim gesloten vanwege de extreme hitte (gemiddeld was het 35 graden die dag). Je zou er in kunnen blijven dus! (Nee, hout zoeken in de Outback, da’s beter 😛 😉 ). Wel hebben we rond Ayers Rock gelopen, wat al een opgave op zich was. We hebben hem niet eens helemaal rond gelopen en waren alsnog 2,5 uur onderweg! 2,5 UUR !!!!! Voor driekwart rond. Go figure!

We hadden echt een fantastische groep en er hing een geweldige sfeer. Er is veel afgekletst onderling en uiteindelijk was het gezegde van de dag: ‘Mensen, als er iets is waar je mee zit, of wat dan ook: BUILD A BRIDGE, AND GET OVER IT!’. 😀

img_0880

 ’s Avonds een kampvuurtje gemaakt en onze tourguide (super relaxte kerel overigens) maakte een heerlijk avondmaaltje voor ons op het vuur. Het werd pasta met een heerlijk sausje. Én knoflook… hmmmm! Na het (late) eten nog wat gebabbeld een ons allemaal zitten verbazen over de kraakheldere sterrenhemel boven ons. Toen was het tijd voor bed. Of nou ja… bed…. Wij sliepen allen, in onze slaapzak (die in een waterdichte swag lag), onder de sterrenhemel. Gewoon lekker buiten. Geen spinnen, geen slangen, geen kamelen, geen dingo’s, alleen maar… stilte, knisperend kampvuur en de sterrenhemel boven je, zoals je ‘m nog nóóit gezien hebt. Eigenlijk geen woorden voor om te beschrijven hoe dat daadwerkelijk was.

Woensdag ook weer vroeg op en de zonsopkomst over Ayers Rock gezien. WWWAAAHHH! Het gaat nooit vervelen, echt niet. Die dag zijn we naar de Olga’s geweest, ofwel Kata Tjuta, en hebben daar een paar uur gehiked. Wow! Soms wat vermoeiend, maar oh zo interessant. Wel ben ik dóór mijn hoofdhaar op m’n knar verbrand gewoon. Terwijl ik het grootste gedeelte van de hike gewoon een hoedje op had. Ik denk een kwartiertje niet, alles bij elkaar. En BAM! Verbrand. NIET PRETTIG! Enfin, na gelunched te hebben zijn we doorgereden naar Kings Creek Station. En that my friends, is écht in de middle of nowhere. Die avond hetzelfde ritueel: kampvuur, gezelligheid, sfeer, en toch was dit ook weer een hele andere ervaring dan de avond er voor. Dit was namelijk écht in het midden van de outback…. een gebied waar kamelen, dingo’s, etc. daadwerkelijk ook ergens rond huppelen.

img_0923

En we sliepen nu niet in een waterdichte swag, maar gewoon, open en bloot. Tikkeltje gespannen waren we, maar oh boy, wat vonden we onszelf cool!!! 😀 Tevens was er een wc…. een daadwerkelijk toilet, maar dan in een open hokje. In the middle of the bush-bush. Onze tourguide noemde het: ‘A loo with a view!’.

loowithaview

Donderdag hebben we de Kings Canyon bezocht. Ook weer een hike gedaan. Ja ja mensen, we kweken wat spieren af hier. Prachtige foto’s gemaakt, alsmede liggend-heel-voorzichtig over het randje gekeken. CRAP, WAT EEN DIEPTE!kingscanyon

’s Middags zijn we door een Aboriginal community gereden. Toch wel zorgwekkend om te zien hoe die mensen leven. Het was een beetje een “culture shock”! Er werd ons verteld dat het een serieus probleem is en dat de regering het niet helemaal juist oppakt. Van wat wij er van konden zien, konden wij niets anders dan dit te beamen. Later in die middag zat de 3-daagse outback-tour er helaas al weer op. Afscheid genomen van alle lieve mensen (verbazingwekkend hoe snel je soms een band krijgt met mensen, zeker daar in de desert!), e-mailadressen uitgewisseld, nog wat foto’s gemaakt en hoppa: terug naar Alice Springs. Toen weer terug naar het YHA-hostel en geboekt tot vandaag.

Gister hebben wij gezond (als in: in de zon gelegen… of dat nou daadwerkelijk gezond is, is een tweede 😉), gezwommen en gehangen. Ja, dat is weer de andere kant van het backpacker zijn… There is hiking… and then there is op je luie reet in de zon hangen. Dus! En vandaag is het zaterdag 12 maart 2005… Over 3 dagen word ik 22 jaar !!! En Kim (ja ja, op dezelfde dag, we are só meant to be friends) word 21. We rock!!! Maar goed, vandaag 12 maart dus. De dag dat we het vliegtuig pakken naar Cairns, waar wij toch dringend aan het werk zullen moeten gaan. Toch zeker voor zo’n 10 weken. Als we willen blijven, that is. Het geld vliegt er namelijk uit, haha.

Nou lieverds, dit was de (geloof het of niet: zéér samengevatte) korte versie van de afgelopen 2 weken. Er valt toch nooit precies op papier te zetten hoe iets écht was, hoe dingen écht beleefd werden. Je kunt wel een poging wagen, zoals ik hier nu doe, en hopelijk krijgen jullie hiermee toch een beeld van ons leventje hier in Australië. I could live here. For real! (Maar denk niet dat ik de boyfriend zo ver krijg 😉 ). Ik zit momenteel in het centrum van Alice Springs, bij een Internet gelegenheid waar je je foto’s niet kan uploaden. HOEZO DAN NIET? Moet ik dat achteraf weer gaan doen. Fijn. Heel fijn. Haha, je kan je maar ergens druk om maken. Vanmiddag vliegen we naar Cairns, alwaar we worden opgehaald door die zakenrelatie van mij vanuit Londen: Jennifer, die in Cairns met haar gezin woont. We zijn  uitgenodigd om vanavond bij haar te BBQ-en. Super tof! Ze hebben tevens een daadwerkelijk ‘guesthouse’ aan hun huis, maar dat is net nu enkele dagen al bezet. Later de week zijn we echter heel erg welkom om intreden te maken in hun guesthouse. Geweldig !!!! Ze had trouwens (helaas!) voorlopig geen werk voor me en dus zullen Kim & ik meteen weer aan de sollicitaties moeten geloven na aankomst in Cairns. Ach, er is een tijd van plezier maken en een tijd van ‘going back to business’. En dat is precies wat we willen gaan doen. We hebben gehoord over een Nederlands verzorgings/bejaardentehuis in Cairns, die klaarblijkelijk altijd staan te springen om Nederlands personeel. Dat gaan we sowieso proberen dus. Jullie horen er van.

Pas goed op jullie zelf… dan doen wij dat ook! Tot volgende week weer :-D.

Dikke kus,

Eveline

////////////////////////////////

NB: De reisverslagen waren origineel geschreven zonder foto’s (die publiceerde ik toentertijd wel via een fotowebsite, maar stonden niet in mijn reisverslagen zelf). De foto’s heb ik er nu achteraf bijgevoegd! Een aantal zelfgemaakt uit eigen archief dus, en een aantal verkregen via Google.nl !)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s