Sinterklaas-georiënteerd! 

Spoedig zou het dart-toernooi starten en mijn man nestelde zich met een rood wijntje en een bakje pinda’s op de bank en zei; 

“Yes!!!! Pieken kieken!”. 

(Zeeuwse slam voor; “Ik ga eens op mijn gemakje, in uiterste concentratie een potje darten volgen!” 😉😉😉) 

Waarop de jongste dochter (5 jaar) alleen maar verstond wat ze wilde verstaan en gilde; 

“Jaaaaaaahhhh! Pieten kijken !!!!”. 


© Eveline – November 2016 

Vlog 8 – Oma’s feestje, pyjama-dag, verdrietjes & een stukje fietsen…

Ondanks wat “video-programma-bewerking-op de iPhone-probleempjes”, hier gelukkig alsnog de weekvlog op deze VLOGVRIJDAG :-D. 

Kijk weer een vlogje mee met ons gezin  =).

(Ben trouwens een beetje aan het puzzelen met de intro… nu dan ook even een andere -tijdelijke- intro… To be continued)

© Eveline – November 2016

Afzender retour 

De kids hadden hun schoen weer mogen zetten en met succes… Voor alle drie prijkten er de volgende ochtend mooi verpakte cadeaus in/bij hun schoenen. 

Max had 2 boekjes gekregen. Één nieuw gekochte van Woezel en Pip, en één die ik… uuuh, ik bedoel sinterklaas zelf ooit had gehad op 5 december, maar dan in 1988 (zoals op de eerste pagina kenbaar gemaakt stond!). Weet Max veel, niet waar?! Alleen zijn oudste zus (9 jaar) zag het meteen, met een glimlach, maar goed: die weet inmiddels hoe de vork in de steel zit, so no harm done…. Dácht ik! 

Hij pakte de boekjes uit, bekeek ze, legde Woezel en Pip netjes op z’n stoeltje en ging met het andere boek terug naar de keuken. 

Ik vroeg; 

“Maxje, wat ga je doen?”, 

waarop hij kordaat antwoordde; 

“Boek niet hebben! Boek terug!”. 

Ik ging kijken en hij had het zogezegde tweedehandse boek terug bij z’n schoen gezet. 

Sinterklaas mocht ‘m weer mee terug nemen…. Afzender retour! 

Yo…..!!! 😆🙈😉 


© Eveline – November 2016 

GO!

Onze zoon Max (2 jaar) is een heerlijk jongetje en bovenal een grote knuffelkont. Een zaligheid! Echter, het 2-jarige peutertje is ook wel eens een hele grote stouterik. Gelukkig maar, want zo hoort het ook op die leeftijd, niet waar?! Desalniettemin hoort het er óók bij dat we ‘m dan, in de zogenaamde goede opvoeding, laten weten c.q. waarschuwen, wanneer hij iets doet wat niet mag. En luistert hij dan nog niet, pas ik het 3-2-1 principe toe. Met de dochters doe ik dat al jaren: ik tel af van 3 tot 1 en na 1 komt er écht niks meer. Nul is niks. De dochters weten dan ook dat ze na 1 nog werkelijk een fractie hebben om te reageren zoals ik dat wens, en gebeurt dat niet, dan is er stront aan de knikker en komen de consequenties boven tafel.

Sinds kort pas ik dit principe ook bij Max toe en warempel, hij begint ’t te begrijpen. Maar Max zou Max niet zijn, als hij er zo nu en dan toch geen draai aan zou geven.

Hij wilde onlangs niet naar boven om te gaan slapen en we stonden samen onderaan de trap. Ik zei tegen hem:

“Nu ga je óf zelf de trap op, óf ik draag je!”.

Luttele seconden gingen voorbij, maar Max verroerde geen vin. Ik was het beu en liet hem weten dat ik ging aftellen en als hij dan dus niet zou luisteren, ik hem zou dragen (wat hij niet leuk vindt, want hij wil namelijk altijd ‘ZELLUF LOPEN‘ op de trap). Dus daar ging ik:

“Drie… twee.. één…”,

Waarop Max mij met een grote grijns aan keek en gilde:

“GO!!!!”,

en hij snelde naar boven.

Sta je dan, met je goede gedrag.

img_5820

© Eveline – November 2016