GO!

Onze zoon Max (2 jaar) is een heerlijk jongetje en bovenal een grote knuffelkont. Een zaligheid! Echter, het 2-jarige peutertje is ook wel eens een hele grote stouterik. Gelukkig maar, want zo hoort het ook op die leeftijd, niet waar?! Desalniettemin hoort het er óók bij dat we ‘m dan, in de zogenaamde goede opvoeding, laten weten c.q. waarschuwen, wanneer hij iets doet wat niet mag. En luistert hij dan nog niet, pas ik het 3-2-1 principe toe. Met de dochters doe ik dat al jaren: ik tel af van 3 tot 1 en na 1 komt er écht niks meer. Nul is niks. De dochters weten dan ook dat ze na 1 nog werkelijk een fractie hebben om te reageren zoals ik dat wens, en gebeurt dat niet, dan is er stront aan de knikker en komen de consequenties boven tafel.

Sinds kort pas ik dit principe ook bij Max toe en warempel, hij begint ’t te begrijpen. Maar Max zou Max niet zijn, als hij er zo nu en dan toch geen draai aan zou geven.

Hij wilde onlangs niet naar boven om te gaan slapen en we stonden samen onderaan de trap. Ik zei tegen hem:

“Nu ga je óf zelf de trap op, óf ik draag je!”.

Luttele seconden gingen voorbij, maar Max verroerde geen vin. Ik was het beu en liet hem weten dat ik ging aftellen en als hij dan dus niet zou luisteren, ik hem zou dragen (wat hij niet leuk vindt, want hij wil namelijk altijd ‘ZELLUF LOPEN‘ op de trap). Dus daar ging ik:

“Drie… twee.. één…”,

Waarop Max mij met een grote grijns aan keek en gilde:

“GO!!!!”,

en hij snelde naar boven.

Sta je dan, met je goede gedrag.

img_5820

© Eveline – November 2016

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s