Boek! “Tegenlicht” van Esther Verhoef

Bijna alle boeken van schrijfster Esther Verhoef zijn thrillers. En ik smul er intens van! 😀 Ditmaal verraste ze mij met haar eerste roman, en wel: “Tegenlicht“.

BoekEnLisa 001

Een ijzersterk boek met 563 bladzijdes. De hoofdpersonage is Vera Zagt; een vrouw van eind dertig, dierenfotografe en wel al twintig jaar samen met Lucien. Een veilige relatie maar niet altijd (of gewoonweg niet) met een standvastige fundering. Hij wil bijvoorbeeld kinderen, zij niet. Vera heeft een moeilijke jeugd gehad; haar moeder had te kampen met heftige psychische problemen en van haar zeer autoritaire vader kreeg ze ook nauwelijks tot geen steun. Tevens werd ze gepest op school. Al die ontregelde jaren hebben bij haar voor een erg beschadigd zelfbeeld gezorgd.

Op een gegeven moment begint ze een affaire, met de getrouwde Nico. Niet alleen als vlucht omdat er langs alle kanten druk op de ketel komt te staan, maar ook eigenlijk wel deels uit verveling, weg uit de sleur.

De hoofdstukken over Vera worden afgewisseld met hoofdstukken vanuit haar jeugd, in de ik-vorm geschreven. Gaande het boek gebeuren er allerlei onvoorspelbare dingen en krijgen de zaken een serieus andere wending. Spannend en meeslepend, ik kan het niet anders verwoorden. Al snel verliest Vera steeds meer de controle en stort op den duur in. Zonder hier nu al te veel spoiler-alert te zijn, eindigt het boek in een kliniek….. Tóch positief en zeer “satisfying” voor de lezer. Zo ervoer ik het dan toch. Ik heb een heus traantje gelaten.

Wat ik wel hier en daar moest concluderen is dat werkelijk níets aan mijn verbeelding overgelaten werd. Emoties en situaties werden tot in de laatste kern van het detail verwoord én herhaald onder een andere noemer en soms net een beetje te veel. En kijk; in sommige gevallen is dat nodig (en bovendien prettig), maar dit hoeft mijns inziens niet altijd zo te zijn. Wat ik hier precies mee bedoel? Lees het boek en kijk of je tot dezelfde conclusie komt! =)

Desalniettemin heb ik enorm genoten van deze dikke pil. Deze roman van Esther Verhoef krijgt van mij een dikke 8. 

Een aanrader dus! Hebben jullie ook nog een aanrader voor mij? 😀

© Eveline – December 2015

Boek! “Verhalen uit de ambulance” van Mariëtte Middelbeek

De titel is allesomvattend. Dit boek biedt ons een kijkje achter de schermen bij het werken op de ambulance. Waargebeurde verhalen, in één gebundeld. 

  
De achterkant vertelt; 

“24 uur per dag, 7 dagen per week zetten meer dan 4000 ambulancemedewerkers zich met hart en ziel in om hulp te verlenen aan wie dat nodig heeft. Wat zij meemaken in hun beroep delen ze met u in deze verzameling verhalen uit de ambulance.”. 

Het boek bestaat uit allemaal losse, korte (waargebeurde) verhalen. Op het moment dat ik er in begon te lezen, kon ik het maar moeilijk wegleggen. Ik heb het in twee keer uit gelezen! Het leest namelijk weg als een indrukwekkend actie-verhaal. Sommige verhalen eindigde met een lach, maar bij sommige rolden de tranen over mijn wangen. 

Het is een boek wat boeit en verschillende emoties aanspreekt. Het gaf me een beeld van de ambulance en het personeel ervan, wat ik nog niet eerder gevormd had. En uiteraard had ik al groot respect voor die mensen, maar na het lezen van dit boek ben ik me er nog iets bewuster van geworden; van het werk wat zij doen en de dingen die zij meemaken. 

Heftig, weerzinwekkend, ontroerend, spannend. 

Dit boek krijgt van mij een 8. 

Een aanrader als je benieuwd bent naar de écht, rauwe verhalen vanuit de ambulance. 

© Eveline – November 2015

Boek! “Toen ik je zag” van Isa Hoes

‘Het boek is een liefdevolle poging tot verzoening, tot herstel en vereeuwiging van de liefde.’– NRC Handelsblad

foto (66)

Wat schrijf je over iemand die er niet meer is?
Ik wil je niet tekortdoen.
In je hoofd kijken kon ik niet, had ik dat maar gekund.
Of was het voor mij dan net zo verschrikkelijk geweest als voor jou?

In “Toen ik je zag” van Isa Hoes vertelt zij op zeer openhartige wijze over haar leven met Antonie Kamerling -haar echtgenoot- die op 6 oktober 2010 zichzelf van het leven beroofd. Voor de meeste van ons kwam het nieuws als donderslag bij heldere hemel. Echter, voor Isa en hun direct omgeving helaas niet. Hoe kwam het zo ver? Wat ging er aan vooraf? In dit boek beloop je min of meer samen met Isa de hoofdstukken van hun leven, tot aan het punt waar op zij een briefje op de keuken tafel vindt, met daarop geschreven:

“POLITIE BELLEN!! NIET ZELF GAAN ZOEKEN!”

Tussen het voorwoord en hoofdstuk 1 in, zit een tussenstuk (zeg maar hoofdstuk nul) van een viertal bladzijdes. Hierin schetst Isa het beeld dat Antonie’s dood een doorgesproken en afgestemde afspraak was, waar heel zijn gezin (Isa en hun kinderen Merlijn en Vlinder) van af wist. Er was een laatste avond samen, waarin werd gelachen, gehuild, geknuffeld en oprecht gewaardeerd. Alles werd bewust voor de laatste keer meegemaakt. En er werd respectvol afscheid genomen. Natuurlijk met de nodige angsten en onzekerheden, maar er werd gedaan wat was afgesproken. Iedereen wist er van. Iedereen ging -soort van- akkoord. Helaas sluit Isa dit hoofdstukje af met:

“Ik zou willen dat het zo gegaan was. Maar zo ging het niet.”.

En zo ging het niet. Mijn god, zo ging het inderdaad (zo te lezen) niet. Wat de buitenwereld nooit geweten heeft en wat pas na Antonie’s dood openbaar werd, is dat hij al tijden lang manisch depressief was en zelfs bedekt narcistisch. Terwijl je als buitenstaander dan onwetend naar zo’n beroemd koppel kijkt en denkt: ‘tja, rijk en beroemd, die zijn vast gelukkig!’. But as always: don’t judge a book by it’s cover.

Isa begint, gewoon, vanaf het begin. Hoe ze elkaar eind jaren tachtig/begin jaren negentig leren kennen en een liefdesrelatie beginnen. Ontzettend bijzonder (en leuk!) om te lezen. Hoe zij allebei relatief kort in Goede Tijden Slechte Tijden spelen en hoe de beroemdheid en het daar mee om kunnen gaan, start. Hoe vooral Antonie struggelt met de bekendheid en wat dat allemaal met zich mee brengt. Toen al kon hij af en toe zeer neerslachtig zijn, maar nog niets wat verontrustend is. Hoewel…?! Het zijn vragen die Isa zich ook achteraf stelt. Had ze toen al iets kunnen vermoeden? Was het één grote aanloop naar 6 oktober 2010? Had ze het kunnen voorkomen? Heeft ze iets niet goed gedaan? Heeft ze er te weinig over gezegd naar Antonie toe? Of juist te veel? In schuingedrukte tussenstukken gedurende het hele boek, stelt ze zichzelf op bewonderenswaardige wijze dit soort vragen en geeft ze zich volledig bloot door haar angsten, hoop en twijfels te delen met ons als lezer. Echt, respect.

Ik heb het boek in 2 rukken uitgelezen, en eigenlijk ook meer wegens drukke omstandigheden dat ik het niet in één keer uitlas, wat dat had namelijk makkelijk gekund! Je verslindt het boek en het boek verslindt jou. Sommige hoofdstukken zijn erg heftig om te lezen, andere ontroerend. Meerdere momenten in het boek heb ik een traantje gelaten, maar zeker bij de laatste paar regels rolden de tranen over mijn gezicht. Ik sloeg het boek dicht en heb echt even nietszeggend voor me uit gestaard.

Wat een boek! Wat een leven! Wat een man! Wat een vrouw!

Normaal gesproken lees je een boek omdat je het einde wilt weten. Hier ken je het einde al, en lees je het juist voor het begin.

Dit indrukwekkende boek krijgt van mij een dikke 8,5.

Aanrader! Lezen =).

En om dit boekverslag passend af te sluiten…..

© Eveline – Oktober 2015

Boek! “Mijn leven in de hel” van Sarah Forsyth

Dit waargebeurde verhaal “Mijn leven in de hel” (originele titel: “Slave girl”) ontneemt je meerdere malen de adem. De schrijfster van dit boek is Sarah Forsyth (overigens een pseudoniem) en zij heeft deze gruwelijke levensloop volledig zelf mee gemaakt. Onvoorstelbaar, maar waar.

foto (51)

Sarah groeit op in het provinciestadje Gateshead in Engeland, samen met haar ouders, haar anderhalf jaar-oudere broer en zeven jaar-jongere zusje. Ze heeft een moeilijke jeugd, die gepaard gaat met seksueel-& geestelijke mishandeling, door haar vader. Wanneer haar vader en moeder uit elkaar gaan, wordt het er niet beter op. Haar vader hertrouwt en met haar stiefmoeder kan ze (ook) niet overweg.

De mishandelingen gingen door en warempel was het haar stiefmoeder die de kinderbescherming belde. Sarah werd uit huis geplaatst en ging kindertehuis in en uit. Ook in die tehuizen ging het haar niet voor de wind en het zijn donkere jaren in haar herinnering. Niet wetende wat voor grove ellende nog zou volgen.

Omdat Sarah ontzettend goed en graag met kinderen overweg kan, besloot ze een opleiding tot kinderjuf te gaan doen. Ze slaagt en vind al gauw een baan op een crèche. Het lijkt haar eindelijk voor de wind te gaan en ze zit goed in haar vel. Dit lijkt alleen maar beter te worden, wanneer zij een advertentie in de krant ziet staan, voor een vacature als kinderjuf op een kinderdagverblijf in Amsterdam. Waanzinnig, denkt ze! Dit wordt de ommekeer in mijn leven. Ja! Ze solliciteert en wordt al gauw opgebeld voor verdere vragen. Na, wat lijkt, een oprechte sollicitatie-procedure, krijgt Sarah het goede nieuws te horen dat ze is aangenomen! Ze mag naar Amsterdam om daar te werken als kinderjuf. Ze is zielsgelukkig!

Wanneer ze landt op schiphol en naar de aankomsthal loopt, krijgt ze het ineens benauwd. Is het wel zuiver op de graad allemaal? Zou ik nog rechtsomkeert kunnen maken? Wat als…. En…?! Maar ze wuift haar onderbuikgevoel weg. Op het vliegveld wordt ze opgewacht door, zogenaamd de secretaresse van de baas van het kinderdagverblijf. Dan heb je een bepaald beeld van zo iemand. In plaats daarvan stond een halfnaakte vrouw met hoge laarzen haar op te wachten. Dit verontrustte haar meteen, maar ja; nu nog terug krabbelen??? Had ze het maar gedaan. Ze liepen samen naar een auto. Toen ze achter in stapte, zag ze dat er nog 2 meisjes in de auto zaten. Ze keken haar met angstige ogen aan. Oh nee….!!! Toen de auto wegscheurde werd er een pistool op haar hoofd gezet en moest ze haar paspoort afgeven. Het begin… van de hel.

Op negentienjarige leeftijd wordt Sarah gedwongen op de Amsterdamse wallen te werken, half jaren negentig. Ze maakt afgrijselijke dingen mee en om deze zaken nog enigszins dragelijk te maken, ziet ze als enige uitweg; drugs. En flink ook! Werkelijk een mensonterend verhaal. Na een tergende 1,5 jaar weet ze eindelijk te ontsnappen.

Vlot leesbaar, spannend en helaas waargebeurd. Je kunt het boek slecht wegleggen als je er eenmaal in begonnen bent. Hoewel het verhaal natuurlijk afschuwelijk is, krijgt het boek wel een dikke 8.

Aanrader! Het brengt weer wat meer besef in de af en toe verknipte wereld waar we in leven.

© Eveline – Augustus 2015

Boek! “Last night at Chateau Marmont” van Lauren Weisberger

Lauren Weisberger, ook schrijfster van de bestseller “The devil wears prada”, brengt over het algemeen boeken uit die je (zeker als vrouw) razendsnel kunt verslinden, pagina na pagina. Zo ook dit boek. Ik heb dit boek in het Engels gelezen, vandaar de titel!

De Nederlands-vertaalde versie van dit boek is:
Champagne in Chateau Marmont“.

foto (48)

Brooke and Julian Alter (de twee hoofdpersonen van dit boek) zijn een gelukkig stel dat woont in New York. Zij is een voedingsdeskundige en heeft 2 banen, en hij is een muzikant met een contractje bij wat nachtclubs, onderaan de ladder. Wanneer Julian na een tv-optreden bij Jay Leno, ineens door een grote platenmaatschappij wordt ontdekt, neemt hun leven een indrukwekkende wending. Julian wordt van de één op de andere dag een heuse celebrity en hun leven komt ongelooflijk in de spotlights te staan.

Door de plotselinge roem van Julian, bevinden ze zich ineens in een voor hun compleet nieuwe wereld, die van de ultieme jetset; dure restaurants, te gast zijn op exclusieve feesten, snoepreisjes door heel de USA én overnachtingen in het exclusieve celebrity-hotel; “Chateau Marmont”. Hun huwelijk krijgt het zwaar te verduren, met name omdat de paparazzi het tweetal niet met rust laat. Wanneer er een vreselijke foto de voorpagina haalt, van een specifieke avond in hotel Chateau Marmont, staat Brooke’s wereld op z’n kop. De roddels gaan ongekend door de rondte, en wanneer Julian dan ook wat afwezig gedrag gaat vertonen, begint Brooke het extra moeilijk te krijgen. Ook verzoekt Brooke’s baas vervolgens om haar ontslag in te dienen. Het gaat van kwaad tot erger.

Is hun relatie sterk genoeg om deze plotseling overvloedige aandacht en daarbij komende nare roddels, te overleven? Brooke plaatst zichzelf voor de keuze: vluchten of vechten?

Het boek geeft uitstekend weer van hoe het kan zijn wanneer je ineens met roem te maken krijgt. Aan de top staan heeft een glorieuze kant, maar ook een donkere keerzijde. En de grote vraag is dan: hoe nu?

De schrijfster neemt je mee in deze glamour-reis en ze schrijft zodanig dat je gewoon wel verder móet lezen. Kortom: ik heb gesmuld van dit boek. Niet alleen omdat het lekker weg las, maar ook omdat ik het weer eens leuk vond om een boek volledig in het Engels te lezen. Dat was weer even geleden! Het is overigens wel een beetje een “chick-flick”-boek :-P. Denk niet dat mijn man het graag zou (uit-)lezen.

Dit boek krijgt van mij een mooie 7,5.

Echt een boek om mee te nemen op vakantie =). Veel leesplezier toegewenst!

© Eveline – Juli 2015

Boek! “De kraamhulp” van Esther Verhoef

“Esther Verhoefs engste thriller ooit! Een pasgeboren baby, een gezin op het intiemste en meest kwetsbare moment van hun leven… en een psychopathische kraamverzorgster.”

– Dit is de tekst die de achterflap verklapt, van Esther Verhoef’s literaire thriller: “De kraamhulp”.

foto (43)

Pas zojuist heb ik dit boek uitgelezen en ik heb werkelijk met mijn mond open het boek dichtgeslagen. Wat een ijzingwekkend gruwelijke thriller!!!! My goodness.

In dit boek staan feitelijk 3 vrouwen centraal:

Didi Vos (Dineke Vos) die net bevallen is van haar dochtertje “Indy”. Getrouwd met Oscar, de vader van het kindje.

Hennequin Smith (die oorspronkelijk overigens anders heet, maar daar kom je gaande het boek achter, ik wil geen spoiler-alert zijn :-P). Zij doet zichzelf voor als kraamverzorgster in het kersverse gezin. Een psychopathische vrouw die zich wil wreken en roet in het geluk van het jonge gezin wil (en gaat) gooien.

– En Mirjam, een jonge vrouw, werkzaam bij de politie. Zij heeft het onverwachte overlijden van haar broer nooit goed kunnen verwerken en is er van overtuigd dat haar ex-schoonzus (Hennequin!) daar iets mee te maken heeft gehad. Zij krijgt daar helaas gelijk in en komt achter nog veel meer!

De hoofdstukken zijn kort en bondig en laten deze drie vrouwen zogezegd om de beurt “aan het woord”. Althans; vanuit hun ‘point of view’ dan. Het verhaal is ontzettend goed geschreven en de karakters zijn zodanig uitgediept dat je op den duur werkelijk het gevoel hebt ze te kennen. De spannende momenten volgen elkaar op snel tempo op en als je een nagelbijter bent: be prepared!

Het boek was niet alleen “zomaar” spannend, maar zodanig tergend, dat ik bij sommige passages gewoon met weerzin aan het lezen was. Bijna met walging. Met name de hoofdstukken waarin Hennequin op gruwelijke manier de kraamvrouw en de baby laat lijden. Misschien omdat ik zelf drie prachtige kinderen op de wereld heb gezet en dus drie keer een kraamtijd heb meegemaakt. Ik weet hoe emotioneel en intens die eerste paar dagen na een bevalling kunnen (en-) zijn. En als ik dan terug denk aan onze fantastische kraamhulpen en dan in dit boek lees hoe die vreselijke vrouw, zonder dat het gezin dat doorheeft, ze zo onnodig pijn doet, was voor mij soms echt een reden om het boek (bijna!) weg te leggen. Het raakte mij echt! Toch kon ik niet ophouden met lezen en hield me vast aan de hoofdstukken die over Mirjam gingen. Die hoofdstukken waren soms echt een “rustbasis”. Zoals kinderen een rustbasis hebben als ze Tikkertje spelen, had ik die ook bij het lezen van dit boek; de hoofdstukken die over Mirjam de politie-agente gingen, die beetje bij beetje de waarheid achterhaalt. Dat was fijn!

Mensen, echt; als je van een goede thriller houdt: lees dit boek! Een fenomenaal bizar verhaal, die je op het puntje van je stoel drijft!

Dit boek krijgt van mij (in genre thriller) een dikke 9.

Veel leesplezier toegewenst.

© Eveline – Juni 2015

Boek! “De betoverende werkelijkheid” van Richard Dawkins

Wie zijn we, waarom zijn we, hoe zijn we hier gekomen, waarom zijn er zoveel diersoorten, waaruit bestaan dingen, waarom zijn er seizoenen, zijn we alleen in het heelal? In het beantwoorden van deze en nog veel meer van dergelijke fundamentele vragen, toont schrijver en evolutiebioloog Richard Dawkins zich een ideale docent.

foto (40)

De hele geschiedenis lang heeft de mensheid wereldwijd allerlei mythen verzonnen om dit soort diepzinnige vragen voor hun gevoel (en gemoedstoestand) te beantwoorden. Alleen mythen blijken in deze vaak slechts een irreëel antwoord te zijn en niet gebaseerd op aantoonbare werkelijkheid. Tijdens een wetenschappelijke ontdekkingsreis, waarin we in dit boek werkelijk van alles tegenkomen (zoals onder andere; wat is magie, wie was de eerste mens, waarom hebben we dag en nacht – winter en zomer, wat is de zon, wat is een regenboog, wat zijn atomen en moleculen, wanneer en hoe is alles begonnen), beantwoordt Richard Dawkins samen met illustrator Dave McKean, tal van deze vragen. Niet door het wetenschappelijke klakkeloos aan te nemen, maar door op zo’n ontzettend unieke manier te vertellen (en vooral uit te leggen!) wat de wetenschap tot nu toe heeft ontdekt en bewezen, dat we niet anders kunnen dan ons oprecht te verwonderen. Ieder hoofdstuk weer opnieuw.

Wij zijn! Alles is! Die betreffende wereld bestaat echt en ook jij en ik kunnen hem eindelijk begrijpen. Niet (alleen) door te geloven, maar door een aantal zaken gewoonweg zeker te weten. Ongekend fascinerend! Daarbij legt Dawkins het zodanig uit, dat het tot normale mensentaal gevormd is. Met andere woorden: goed te begrijpen, ook voor iemand die niet wetenschappelijk of biologisch onderlegd is.

Op de achterkaft van het boek laat Dawkins weten:

‘Ik wil laten zien dat de echte wereld zoals de wetenschap die opvat, een eigen magie heeft van de soort die ik poëtische magie noem: een inspirerende schoonheid die des te magischer is omdat deze wereld echt bestaat en omdat wij begrijpen hoe die werkt… De magie van de werkelijkheid is doodgewoon prachtig. Even prachtig als echt. Prachtig juist vanwége zijn echtheid.’

De zon is één van de miljarden uitdovende sterren in één van de honderden melkwegen; zonder zijn licht en warmte zou er geen leven op aarde mogelijk zijn. Laat staat een mens die het ontstaan en de werking van die zon zou kunnen achterhalen. En wist je… dat je 185.000.000ste voorouder een vis is ??? Dat is nu wat ik noem: de betoverende werkelijkheid, puur sang!

Ik heb ontiegelijk van dit boek genoten en kan niet wachten op een boek wat nog méér van dit soort wetenschappelijke heerlijkheid bevat. SMULLEN!!!
Dit boek krijgt van mij… EEN DIKKE 10! Zonder twijfel.

Kortom: een aanrader dus, als je net zoals ik, geïnteresseerd bent in de prachtige werkelijkheid die wetenschap heet 😉 .

© Eveline – Mei 2015