God, laat het bloed zijn!

Terwijl ik vanmiddag op de social media allerlei heerlijke carnavals-foto’s voorbij zag komen, schoot mij plots een persoonlijke carnavals-herinnering te binnen…. Ik was 17 en ging met een vriendinnetje carnavallen. Zij woonde op hetzelfde dorp als ik en we hadden besloten eerst nog wat in te drinken voordat we gingen. Gehuld in een fel gekleurde outfit en een glitter boa om, vertrok ik van huis met een fles witte wijn rechts (voor mij) en een fles rode wijn links (voor haar) onder mijn jas. Tja, om daar nu zo open en bloot mee over straat te lopen…. neeeeh, dat vond ik nogal provocerend, en daarom; de flessen wijn verstopt onder mijn jasje!

Ik was een beetje aan de late kant (story of my life!) en zette een sprintje. Echter, dit bleek geen goed idee, want ik struikelde en viel plat op m’n carnavals-opgemaakte-bek. Terwijl ik nog altijd de flessen wijn stevig tegen mijn lijf aan hield, krabbelde ik omhoog. Ik was serieus hard gevallen en zag de mouw van mijn linkerarm op één plekje licht rood kleuren.

En werkelijk….. het enige wat ik kon denken was:

‘God… laat het bloed zijn!’ 😉

CARNAVAL

NB: Die uitspraak is overigens níet zelfverzonnen, maar komt uit de vroegere serie “De Brekers”, met o.a. Johnny Kraaijkamp sr.! :-D) 

© Eveline – Februari 2016

Paard in de gang

Carnaval! Je houdt er van, of je vindt het verschrikkelijk. Er bestaat in deze geen guldenmidden weg, waarin je met je kopje koffie en je koekje tussen de stinkend hossende meute gaat staan en denkt; ‘och ja, wel aardig, nee joh; duw en trek maar lekker en giet gerust warm bier in m’n nek, of kots, maakt niet uit, doe maar hoor!’.

NEEEEN!!!!! Je host mee, of je blijft thuis. Punt.

Ik carnaval in principe al járen niet meer. Althans, niet op de manier die ik tijdens middelbare school en studie nog wel eens hanteerde; verkleed, 4 dagen op pad. Met veel drank en nog meer fast food. Moet ook eerlijk bekennen dat ik er (op dit moment) ook écht niet aan zou moeten denken hoor. Wil niet zeggen dat ik niet ontzettend veel plezier kan hebben, wanneer we dan toch een middagje gaan koekeloeren op de carnaval 😃. En wij gáán een middagje koekeloeren…. in Brabant! Bergen op Zoom om precies te zijn.

Gordijn om. Vogelnest op je hoofd. Biertje of wijntje in je hand en hard schreeuwend verkondigen;

“Agge ma leut’et!!! Woooaaaahhhh!!!”

Mooi man! Verheug me er nu al op.

Daarom zeg ik; je vindt het geweldig, of je haat het. Er is geen grijs gebied tussen in. Voor de mensen die zeggen dat ze wél grijs en onbepaald Zwitserland zijn als het over carnaval gaat, verzwijgen ofwel het knetterend zuipende beest diep van binnen, ofwel ze durven niet toe te geven moordneigend en baldadig te worden van de carnavallende meute.

Enfin, hier in huis brengen we zo af en toe al wat alaaf-knallers ten gehore. Gewoon, om alvast weer een beetje in de sfeer te komen. Liedjes als;

🎶 “Ik ben zo blij, zoooo blij, dat m’n neus van voren zit en niet opzij!” 🎶

Liedjes van hoogstaand literair niveau dus.

Onze twee dochters zingen vrolijk mee en gister kwamen ze in een polonaise, met z’n tweeën, luidkeels zingend van de gang naar de kamer;

🎵 “Er staat een paard in de gang, jaaaaa jaaaa, een paard in de gang, ooooh oh, een paard in de gang, bij buurvrouw Jaaaaaaansen!” 🎵,

waarna ze zich beiden -laveloos maar dan van het lachen- op de grond stortten. Toen ik vervolgens naar de gang richting toilet liep, werd mij ineens duidelijk waarom…

IMG_6846

Voor alle carnavallers onder ons; alvast; heel veel plezier!! 😊

© Eveline – Februari 2015