Boek! “Tegenlicht” van Esther Verhoef

Bijna alle boeken van schrijfster Esther Verhoef zijn thrillers. En ik smul er intens van! 😀 Ditmaal verraste ze mij met haar eerste roman, en wel: “Tegenlicht“.

BoekEnLisa 001

Een ijzersterk boek met 563 bladzijdes. De hoofdpersonage is Vera Zagt; een vrouw van eind dertig, dierenfotografe en wel al twintig jaar samen met Lucien. Een veilige relatie maar niet altijd (of gewoonweg niet) met een standvastige fundering. Hij wil bijvoorbeeld kinderen, zij niet. Vera heeft een moeilijke jeugd gehad; haar moeder had te kampen met heftige psychische problemen en van haar zeer autoritaire vader kreeg ze ook nauwelijks tot geen steun. Tevens werd ze gepest op school. Al die ontregelde jaren hebben bij haar voor een erg beschadigd zelfbeeld gezorgd.

Op een gegeven moment begint ze een affaire, met de getrouwde Nico. Niet alleen als vlucht omdat er langs alle kanten druk op de ketel komt te staan, maar ook eigenlijk wel deels uit verveling, weg uit de sleur.

De hoofdstukken over Vera worden afgewisseld met hoofdstukken vanuit haar jeugd, in de ik-vorm geschreven. Gaande het boek gebeuren er allerlei onvoorspelbare dingen en krijgen de zaken een serieus andere wending. Spannend en meeslepend, ik kan het niet anders verwoorden. Al snel verliest Vera steeds meer de controle en stort op den duur in. Zonder hier nu al te veel spoiler-alert te zijn, eindigt het boek in een kliniek….. Tóch positief en zeer “satisfying” voor de lezer. Zo ervoer ik het dan toch. Ik heb een heus traantje gelaten.

Wat ik wel hier en daar moest concluderen is dat werkelijk níets aan mijn verbeelding overgelaten werd. Emoties en situaties werden tot in de laatste kern van het detail verwoord én herhaald onder een andere noemer en soms net een beetje te veel. En kijk; in sommige gevallen is dat nodig (en bovendien prettig), maar dit hoeft mijns inziens niet altijd zo te zijn. Wat ik hier precies mee bedoel? Lees het boek en kijk of je tot dezelfde conclusie komt! =)

Desalniettemin heb ik enorm genoten van deze dikke pil. Deze roman van Esther Verhoef krijgt van mij een dikke 8. 

Een aanrader dus! Hebben jullie ook nog een aanrader voor mij? 😀

© Eveline – December 2015

Boek! “De kraamhulp” van Esther Verhoef

“Esther Verhoefs engste thriller ooit! Een pasgeboren baby, een gezin op het intiemste en meest kwetsbare moment van hun leven… en een psychopathische kraamverzorgster.”

– Dit is de tekst die de achterflap verklapt, van Esther Verhoef’s literaire thriller: “De kraamhulp”.

foto (43)

Pas zojuist heb ik dit boek uitgelezen en ik heb werkelijk met mijn mond open het boek dichtgeslagen. Wat een ijzingwekkend gruwelijke thriller!!!! My goodness.

In dit boek staan feitelijk 3 vrouwen centraal:

Didi Vos (Dineke Vos) die net bevallen is van haar dochtertje “Indy”. Getrouwd met Oscar, de vader van het kindje.

Hennequin Smith (die oorspronkelijk overigens anders heet, maar daar kom je gaande het boek achter, ik wil geen spoiler-alert zijn :-P). Zij doet zichzelf voor als kraamverzorgster in het kersverse gezin. Een psychopathische vrouw die zich wil wreken en roet in het geluk van het jonge gezin wil (en gaat) gooien.

– En Mirjam, een jonge vrouw, werkzaam bij de politie. Zij heeft het onverwachte overlijden van haar broer nooit goed kunnen verwerken en is er van overtuigd dat haar ex-schoonzus (Hennequin!) daar iets mee te maken heeft gehad. Zij krijgt daar helaas gelijk in en komt achter nog veel meer!

De hoofdstukken zijn kort en bondig en laten deze drie vrouwen zogezegd om de beurt “aan het woord”. Althans; vanuit hun ‘point of view’ dan. Het verhaal is ontzettend goed geschreven en de karakters zijn zodanig uitgediept dat je op den duur werkelijk het gevoel hebt ze te kennen. De spannende momenten volgen elkaar op snel tempo op en als je een nagelbijter bent: be prepared!

Het boek was niet alleen “zomaar” spannend, maar zodanig tergend, dat ik bij sommige passages gewoon met weerzin aan het lezen was. Bijna met walging. Met name de hoofdstukken waarin Hennequin op gruwelijke manier de kraamvrouw en de baby laat lijden. Misschien omdat ik zelf drie prachtige kinderen op de wereld heb gezet en dus drie keer een kraamtijd heb meegemaakt. Ik weet hoe emotioneel en intens die eerste paar dagen na een bevalling kunnen (en-) zijn. En als ik dan terug denk aan onze fantastische kraamhulpen en dan in dit boek lees hoe die vreselijke vrouw, zonder dat het gezin dat doorheeft, ze zo onnodig pijn doet, was voor mij soms echt een reden om het boek (bijna!) weg te leggen. Het raakte mij echt! Toch kon ik niet ophouden met lezen en hield me vast aan de hoofdstukken die over Mirjam gingen. Die hoofdstukken waren soms echt een “rustbasis”. Zoals kinderen een rustbasis hebben als ze Tikkertje spelen, had ik die ook bij het lezen van dit boek; de hoofdstukken die over Mirjam de politie-agente gingen, die beetje bij beetje de waarheid achterhaalt. Dat was fijn!

Mensen, echt; als je van een goede thriller houdt: lees dit boek! Een fenomenaal bizar verhaal, die je op het puntje van je stoel drijft!

Dit boek krijgt van mij (in genre thriller) een dikke 9.

Veel leesplezier toegewenst.

© Eveline – Juni 2015