Op reis met de kids

Met kinderen op vakantie… Sinds wij een gezin hebben, zijn we met onze kindjes altijd op vakantie geweest in eigen land. Alpe d’HuZes daargelaten, waar mijn man vorig jaar aan mee deed en ik en de kinderen toen mee zijn gegaan. Maar verder, op vakantie in eigen land dus… Heerlijk! Niets mis mee. Centerparcs heeft al jaren de voorkeur, en dan met name de midweek-vipcottages 😊. Waar je tevens genoeg voor betaalt hoor, dus ook bij een vakantie binnen de eigen grenzen is je vakantiegeld goed besteed, zullen we maar zeggen 😁.

Dit jaar wilden we het eens anders aanpakken. Op vakantie met het gezin naar het buitenland! Maar ja; naar waar? En wat? En hoe? En vooral; wanneer? Zowel mijn man als ik zijn in de bouwvak vrij en ook de oudste dan van school natuurlijk. In die periode gaan, leek dus het meest voor de hand liggend. Echter, toen ik voor buitenlandse midweekjes en weekjes-weg in de bouwvak ging kijken, viel ik echt stijl achterover van de prijzen 😱! En ik kom uit de reisbranche, dus ik was me hier heus al wel van bewust, maar het lijkt met het jaar erger te worden. En dan met een gezin van 5! Wooowsa! Vervolgens ben ik gaan uitzoeken wat het zou kosten in juni. Net vóór de zomervakantie. Vlucht via een lowcost airline en een appartement middels een good-deal-tip via booking.com 👍. En dat… scheelde énorm, voor hetzelfde aan vakantie! Een paar dagen vrij aangevraagd bij de basisschool voor de oudste en nadat we die toegekend hadden gekregen (en zelf óók vrij hadden geregeld op het werk), kon het boeken en de voorpret beginnen 😁. Jolly!!! 

Het werd 5 dagen Mallorca, vliegen met Ryanair vanaf Eindhoven, en een appartementje in Santa Ponsa. Jippie!! En dit… was vorige week; van woensdag tot en met zondag (gisteren) 👏.

  

Het (ruim 2 uur) vliegen met de kindjes ging boven verwachting goed 😃. Ook de jongste spruit had nergens moeite mee… 

  

Na aankomst werden we met een privé transfer opgehaald en zo’n 20 minuten later waren we op bestemming. 

  

Het warme zonnetje kwam ons tegemoet en omdat de luchtvochtigheid daar vele malen minder is dan hier, was het nog altijd zeer aangenaam, zelfs met 30 graden ☀️. De eerste duik in het zwembad werd genomen en het zette de toon voor de dagen die volgden. 

  

We hebben een hele hoop en tegelijkertijd helemaal niks gedaan. Zalig!

IMG_0727-0

Een midweek Mallorca met kinderen in juni; ik kan het aanraden! Betaalbaar en toch een ongekende luxe 😍.     

  

Nadat ik de jongste dochter de laatste avond in haar bedje had gelegd, hoorden we vanaf het balkon ineens dat ze aan zingen was geslagen. Luidkeels kwam ons ten gehore; 

“Sinterklaas kapoentje, gooi wat in m’n schoentje…”. 

Tja… we waren per slot van rekening in Spanje. Je kon het maar proberen 😉. 

  
© Eveline – Juni 2015

De prinses op het witte paard?

Opa ging te voet zijn oudste kleindochter van school halen en dit samen met de jongste kleindochter en de hond.

Het is een redelijk stuk lopen naar de basisschool en op de terugreis, op zo’n 500 meter van ons huis vandaan, liet onze jongste dochter dramatisch aan mijn vader weten dat ze echt, maar dan ook écht niet meer verder kon lopen. Mevrouw haar voetjes deden zeer.

Opa tilde haar liefkozend op en offerde zich als pakezel op; een 14 kilo wegende drie-jarige, een volle schooltas en een hond aan de lijn. Ach, het ging net.

Plots zette de oudste het echter op een rennen en riep met de wind mee richting haar zusje;

“Wie het eerste thuis is!”.

De jongste dochter keek opa met grote verwachtingsvolle ogen aan en gilde ‘m toen in z’n oren;

“Nou…. hup opa, rennen!!!!”,

gevolgd door een klopje op z’n schouder en een tikje met haar voet.

2015/01/img_6440.jpg

© Eveline – Januari 2015

Wat heeft dit voor zin?

Op vrijdag past mijn vader altijd op onze twee dochters, terwijl de jongste telg (ons zoontje) een dagje kinderdagverblijf mee pikt. Opa haalt dan die dag met de jongste dame, de oudste om kwart voor 12 van school en een middag gevuld met avontuur volgt.

Terwijl de 3-jarige dame en opa gisteren te voet naar de basisschool liepen, hadden ze de hond ook mee. Aan zo’n lijn, die je heel lang kunt maken. Op een gegeven moment pakte Lisa het midden van die lijn vast en begon er enthousiast mee op en neer te zwaaien, waarop mijn vader zei;

“Meisje, wat heeft dit nou toch voor zin?”.

Ze stopte abrupt, tilde een wenkbrauw op en dacht er het hare van. Ze liepen verder en enkele minuten later vroeg Lisa of ze het begin van de lijn, bij de houder eens vast mocht houden. Dat mocht van opa.

“Oh en opa, kun jij de lijn aan die kant dan eens oppakken? En dan zo gaan staan… Nee, nee; zó gaan staan!”.

Mijn vader deed precies wat ze wilde, als een marionettenpop. De hond wachtte met smart.

“En nu met die lijn op en neer zwaaien, opa!”.

Hij volgde de stappen die zij hem opdroeg. Vervolgens was het even stil en doordringend keek Lisa naar opa. Ze opende haar mond en zei op scherpe toon;

“Opa… wat heeft dit nou toch voor zin?”.

Ze mikte de houder weg en liep verder.

Sta je dan! Als 65- jarige! 😉

IMG_4498.JPG

© Eveline – November 2014

Onzichtbaar?

IMG_2167.JPG

Het huis van mijn vader was al geruime tijd toe aan een opknapbeurt en dan met name wat betreft de buitenkant. Kort geleden was het zover; er werd wat aan gedaan! En rigoureus ook! Met 3 (soms 4-) man sterk hebben ze de buitengevels en kozijnen schoongemaakt, geschuurd, geverfd en wat dan al niet meer. Het resultaat was werkelijk verbluffend!

Toen een goede vriend van mijn vader langs kwam, ruim een week nadat het af was, liet hij weten;

“Wow, je huis ziet er als nieuw uit! Ik kon de verf zelfs nog ruiken!”

Zo! Dacht mijn vader! Na een dikke week de verf nog ruiken? Buiten? Echt? Opmerkelijk!

Toen hij later die dag het bezoek had uitgezwaaid, stond hij voor zijn huis en dacht na over wat er gezegd was. Die vriend had de verf nog kunnen ruiken. Maar mijn vader rook niks!

Hij stapte vervolgens richting de muur en kwam met z’n gezicht dichtbij. Hij raakte nét met het puntje van z’n neus zijn huis aan…. en hij snoof….

…. om vervolgens vanuit zijn ooghoek een passant te zien.

De passant in kwestie stond stil. En keek. Kijkend naar mijn vader, nog altijd “neuzend” met het huis.

Neuzend en wel besloot mijn vader ter plekke maar te doen alsof hij onzichtbaar was. De passant nam hier gek genoeg genoegen mee en liep verder. Die zal er het zijne van gedacht hebben!

Mijn vader was overigens wel weer een wijze les rijker;

Je moet niet aan huizen ruiken… Da’s raar! 😉

© Eveline – September 2014