Mag ik dan bij jou?

Omdat ik het zo bewonder, hoe kinderen naar de wereld kijken, kwam ik op dit versje. Of nou ja, wat woorden bij elkaar. 😉 

Als het vuur te heet wordt, en de kou te guur, mag ik dan mee met jou? Naar een universum met louter vrede, koekjes voor de pak en welvaart zonder reden. 

Als de woorden daden worden en de angsten waar, mag ik dan heel misschien lief kind, gewoon mee met jou? De wereld zien door jouw glinsterogen, zonder moord en brand. Waar het altijd veilig is, hier en in ieder land. 

Konden wij maar meer, de zware kost wat laten. En de wereld bekijken zoals jij; vrolijk, vrijheid, vrede. 

Maar als het dan toch te veel wordt, mag ik dan bij jou? Mee in werkelijke dromen, nooit meer stil of in de rouw. 

Als de boze wereld op staat,  

Mag ik dan bij jou? 

  

© Eveline – November 2015

Liefde is… 

Ze hadden ruzie gehad. 

Om helemaal niks, het ergste soort! Ze was daarna de kinderen op bed gaan leggen en liep terug naar beneden, met in haar hoofd een heel relaas. Een relaas voor hem. 

Toen ze beneden kwam was hij op de bank in slaap gevallen. In die 5 “bloody minutes”. Come on!! 

Boos drukte ze alle lichtschakelaars uit en besloot ‘m in z’n eigen sop gaar te laten koken, in de kou, op de bank. 

Halverwege de trap dacht ze ineens; Oh maar wacht, het wordt misschien wel heel erg koud vannacht!! 

Ze sloop terug naar beneden en had een tijdje, nog altijd met een poging tot boos, naar hem staan kijken. Wat hield ze toch van hem. Ze besloot om de Cars-deken van hun zoon over hem heen te leggen. Die van prinsessen -van dochterlief- was ook weer zo wat….  

Morgen zouden ze verder ruziën. Maar nu even niet. 

Nu sliep hij op de bank. 

Maar niet in de kou. 

  

© Eveline – Maart 2015