Iets met hoge hartslag

Even serieus. Spinnen en ik… we matchen heus uitstekend, zolang het op gepaste afstand is. En dan heb ik het over die zwarte grote joekels hè. Niet over hooiwagens, of over van die kleine spinnetjes. Die pak ik zo op en ik zet ze buiten, dat is geen probleem. Nee, ik heb het over die harige zwarte monsters die tussen juli en september (meestal onzichtbaar) in je huis krioelen.

Onzichtbaar is wat het had moeten blijven.

 

Toen ik donderdagavond laat op de avond wilde douchen en mijn shirt uit trok, voelde ik net onder mijn nek iets kriebelen. Ik keek naar beneden en zag ineens een WALGELIJK grote spin zich manoeuvreren over mijn angstig geworden tere huidje.

Ik zweer dat ik nu denk te weten hoe het voelt om een rolberoerte, een tia en verstikkingsdood in één keer te hebben. Een bijna dood-ervaring is wat het was. Ik werd volkomen spastisch en daarbij aansluitende geluiden vielen mij ten deel. Voor degene die net met zijn of haar hondje voorbij ons huis liep zal wel gedacht hebben: dat zijn rare sex geluiden! Even blijven staan dan maar! 😉 😛

Enfin, ik sloeg het immens grote gedrocht van mij af, zag ‘m op de vloer en ik rende hijgend als een ongeleid projectiel naar onze slaapkamer, alwaar ik dansend en rond mij heen meppend, mijn haar naar voor gooide. Stel je voor dat ze in tweetal werken. Hier en daar kwam er nog een brul uit en met bevende handjes liep ik terug naar de badkamer. Daar zat hij. Trots te wezen. Met een hartslag van minimaal 300 bpm maakte ik een foto. Of nou ja, dat probeerde ik dan toch. Volledig bewogen, but this was the best I could do.

Fuckinspin

Mijn man sliep op de vrachtwagen die avond, dus die kon ik niet om hulp vragen. En de politie bellen voor een grote spin is ook weer zo wat ;-). Ik heb maar gewoon gedouched, zonder te knipperen de spin in de gaten houdend, en ben daarna snel naar bed gevlucht.

De ochtend daarna vertelde ik mijn kinderen in geuren en kleuren het verhaal. Ze waren enorm onder de indruk. Mama had het gevecht met een dergelijk monster overleefd. Ik was de held van de dag.

Toen mijn vader vrijdagavond bleef eten, vertelde ik het verhaal ook aan hem. Mijn vader grapte:

“Dus je hartslag ging meer omhoog dan tijdens je huwelijksnacht?!”.

Ik antwoordde bevestigend, wat namelijk het enige juiste antwoord was. 😉

Carmen fronste haar wenkbrauwen en ging zich ineens in het gesprek mengen:

“Wat was er dan mama?”.

Ik keek haar verbaasd aan en zei:

“Ja wuuf, dat heb ik je vanmorgen toch verteld, over die ENORME spin???”.

Zegt zij:

“Nee, ik bedoel tijdens jullie huwelijksnacht!”.

FluitendGezichtje

© Eveline – Juli 2017

Kinder gehaaidheid. 

Zoals de meeste van jullie weten, ben ik eind januari dit jaar, de Facebookgroep “Zonder honger naar bed” gestart. (Weet je niet wat dat is of waar deze groep voor staat? Klink dan hier voor de blog waar ik over de start van dit project schrijf!) 

Hoe dan ook… nooit had ik gedacht dat het starten van/met dit initiatief nog eens tegen me gebruikt zou worden. 

We zaten met het gezin aan tafel en aten pasta. Voor onze jongste dochter (van 5 jaar) die geen gluten mag, maak ik altijd een apart pannetje met glutenvrije shizzle. Maar die avond zat ze meer met haar eten te spelen dan wat anders en na uiteindelijk, met veel pijn en moeite wel 2 happen, verkondigde ze dat ze vol zat! Ik reageer met; 

“Prima! Vol is vol! Maar dan moet je niet over een half uur aan komen zetten dat je zo’n honger hebt, want dat gaat dus niet door, dan moet je gewoon nú eten. En anders is’t met honger naar bed!”. 

Waarop zij haar wenkbrauwen fronst en zegt; 

“Ik dacht dat jij je inzette voor zónder honger naar bed!”. 

Hallo! Lawyered! 🙈 


© Eveline – Juli 2017 

Nee, sorry. 

Hij was stout geweest. Hij had z’n zusje, zonder reden, een harde duw gegeven. Het 3 jaar oudere veertje was omver gevallen en had hard gehuild. Hij moest er om lachen. Draak! 

Ik had ‘m op de (straf-) mat gezet en ‘m 5 minuten laten staan. Toen ik hem er vanaf ging halen vroeg ik of hij wist waarom ik ‘m op de mat had gezet. Hij zei; 

“Omdat ik Lisa duwde!”. 

Ik liet hem weten dat dat klopte en dat hij van de mat af mocht als hij sorry ging zeggen tegen haar. 

“Dus ga je sorry zeggen?”, vroeg ik. 

Hij antwoordde kordaat met; 

“Nee…. sorry!”. 

En hij ging zitten. Blijvend op de mat. 


© Eveline – Juni 2017