Chinees!

Onze jongste dochter (Lisa) maakt sinds enkele weken een fase mee en wel die van: “Ik ben 2 en ik zeg nee!”. Alleen is ze geen 2 maar bijna 5! En ze zegt niet alleen ‘nee’, maar heeft daar ook nog theatraal onverstaanbaar gekrijs bij. Hard! Om alles!

EN NIET ALLEEN THUIS, MAAR F*CKIN’ OVERAL !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Leuk.

Ja.

Toen ik het ergens afgelopen week serieus níet meer aan kon horen en oprecht boos werd (meestal is het een grote act van me naar die kinderen toe, dat boos worden, maar nu voelde ik het echt vanuit mijn tenen woedend naar boven borrelen, als een gloeiend hete verziekte pan erwtensoep die overkookt), verhief vervolgens mijn stem en blafte naar haar:

“Voor de zoveelste keer, hou daar mee op! IK PRAAT TOCH ZEKER GEEN CHINEES ?!?!”,

waarop Lisa onmiddellijk haar drama-act liet vallen en met een stalen, beeldschoon gezicht antwoordde;

“Ja, maar ik wel! Haolla!”.

Loesje12

© Eveline – Augustus 2016