Herinneringen

Herinneringen. We maken ze iedere dag, ieder uur aan. Sommige blijven goed plakken, andere zakken na verloop van tijd weg. Diep weg. En worden louter nog aangehaald omdat een ánder daar dan weer eens over begint. En sommige komen ineens weer op, na het ruiken van een geur of het horen van muziek.

Herinneringen. Wat zouden we zonder zijn?

Toen ik gistermiddag met een stapel papieren en de headset in mijn hand, op kantoor stond en het rumoerde van andere hardwerkende collega’s, hoorde ik plots op de achtergrond een bepaald liedje.

En BAM!

Ik stond even niet meer in een druk kantoor. Met m’n belangrijke papieren. Met m’n koffie koud. Ik stond op een cruise schip. Met m’n vriendinnen. In Miami. Toen dit nummer kwam, kwamen de Backstreet Boys door de meute heen het podium oplopen. Op datzelfde schip. De touwen werden losgelaten van de kant, en het schip begon te varen. Weg van de bewoonde wereld. Ik voelde de spanning, en de zoute zeewind. De alcohol riep. Iedereen sprong. We sprongen mee. Ik pakte m’n telefoon en zag het bereik langzaam wegvallen. Het voelde bevrijdend. Geen bereik. Alleen, samen daar. Dat moment. Nog geen 1,5 jaar geleden.

Ik zou het bíjna zijn vergeten. Ik moest mezelf uit m’n herinnering in de “real world” trekken. Semi bummer.

Herinneringen. Wie zouden we zonder zijn?

IMG_7263

Pitbull “Give me everything tonight”;
http://youtu.be/EPo5wWmKEaI

© Eveline – Maart 2015