Piemel?

Bij ons aan tafel is wat betreft te bespreken onderwerpen bijna niks taboe. Zo ook laatst. Opa bleef eten en we zaten met z’n allen aan een grote pot hutspot. Ineens begon opa (mijn vader) te vertellen; 

“Die stomme onderbroeken van tegenwoordig; als je ze een paar keer gewassen hebt gaat de rek eruit ofzo, en dan valt de rand tijdens het lopen voortdurend in je bilnaad of nee…. nog veel erger; valt je piemel er ineens uit! Dat is toch absurd jongens?”. 

😳

Met hoogopgetrokken wenkbrauwen keken ik, mijn man, de jongste dochter en zelfs zoonlief met open mond naar opa. 

De oudste dochter (9 jaar) daarentegen niet. Zij at gewoon door en antwoordde; 

“Ja, zo herkenbaar, dat heb ik ook vaak hoor opa!”. 

😉 


© Eveline – Januari 2017 

De discussie van de eeuw!

Ha! En nee, ik heb het niet over de pieten-discussie. Welnee, kom zeg, er zijn belangrijkere discussies gaande! Zoals die van de wc-rol. Dá’s pas een discussie!

Het blijkt dat zo ongeveer 50% van de mensen, op het toilet bij een ander, kijken hoe de wc-rol ophangt: zogezegd met de papiertjes naar voor, of via de muur naar achter.

Ik doe het zelf ook. Ik kijk er naar! En als het dan anders hangt zoals bij ons thuis, ben ik geneigd om de rol te verhangen. Niet om een statement te maken, maar meer omdat het automatisch gaat. Mijns inziens hoort de rol maar op 1 manier te hangen…. en dat is zo:

WCRolVoor1.jpg

Als je hem andersom hangt, schaaft het papier tegen de koude muur aan. Eventuele bacteriën aan de muur komen lekker mee met je papiertje en wordt het een kwestie van uitsmeren, in plaats van afvegen. 😉 Dus feitelijk een big no-no:

wcrol

Maar goed, iedereen is (gelukkig!) vrij om te beslissen hoe hij of zij zijn wc- rol thuis ophangt. (Seriously; the problems we have !!! Ontzettend :-P!)

Echter, er schijnt toch maar 1 manier “de juiste” te zijn, als het gaat om de wc rol ophangen. De New Yorkse zakenman Seth Wheeler vroeg er patent op aan, op 10 juni 1891. Het patent werd gepubliceerd op 15 september 1891 en dit vermeldt, dat de wc-rol met de velletjes naar voren dient te hangen;

WcRolPatentWheeler

Just so everone knows! 😉

Ben benieuwd wat de volgende wc-kwestie gaat zijn. Wel of niet je onderbroek tot aan je enkels? Of is tot aan je knieën beter? Remsporen gewoon lekker laten zitten of een speciaal soort gummetje ontwikkelen, wat dan in een bakje náást je toiletrol hangt?! Hmmmz.

Fijne dag allemaal :-D.

© Eveline – December 2015

(Afbeeldingen verkregen via Google!) 

 

Plassen met publiek!

Wat ze je niet vertellen voordat je kinderen krijgt, is dat je (bijna) nooit meer alleen op de w.c. zal zitten. Neen!!!! Vanaf het moment dat je kinderen kunnen lopen, zal je publiek hebben bij het plassen. Ik heb er vorig jaar al eens een dergelijke blog aan gewijd (lees hem hier.

Ik mis de tijden wel eens dat ik alleen kon plassen. Gewoon; me, myself and i…Phone ;-).

Hoewel ik dan toch ook wel weer kan lachen om dit boeleke die dan vraagt;

“Mama, wat ben je aan het doen?”.

IMG_3256.JPG

Plassen met publiek. Ik neem aan dat er een leeftijd komt, dat ze niet meer komen kijken?! 😉

© Eveline – Oktober 2014

Gesmolten E.T.

Persoonlijk zelf ben ik dol op alle baby’s. Ik vind ze ten alle tijden lief. Maar laten we eerlijk zijn; de ene baby, is de andere niet. Sommige zijn echt mooi, terwijl andere er uit kunnen zien als gesmolten E.T.’s (zoals Hans Teeuwen dat zo mooi kan zeggen). Niet dat dat belangrijk is overigens, want alle baby’s komen op den duur vanzelf terug in de plooi en als ouder-zijnde vind je je kind áltijd mooi. En zo hoort dat ook. En als je de baby van een ander niet zo mooi vindt, of zelfs heel lelijk, dan zeg je gewoon iets in de trant van;

“Aaaah, wat een schatje!”

En verder zwijg je dan gewoon.

Eerlijk gezegd; toen onze kindjes nét geboren waren vond ik ze nogal in de kreukel zitten en dat zag ik zelf ook wel. Ik ben niet blind! Ik was iedere keer weer opgelucht wanneer ik 24 uur later zag dat ze mooi waren bijgetrokken. Pjieuw! Geen gesmolten E.T.’s voor ons. 😉

Aan een baby kun je overigens niet altijd zien of het om een jongetje of een meisje gaat. Bon, daar kan ik in komen en dat geeft ook helemaal niet. Wel leuk om op te merken dat de ene mens niet ziet wat de andere wel denkt te zien. Gisteren waren we een dagje uit winkelen en de reacties op onze kleine baby-boy van 8 weken was zeer divers. Uiteenlopende uitspraken;

Van; “Aaaah, zeker een meisje?!”

Tot; “Wat een knappe bink!”.

Nu was Max unisex gekleed, dus dan kun je dat als vreemde eend in de bijt ook niet altijd zien. Maar ik kan me een situatie herinneren dat ik met de oudste dochter op pad was, die toen nog geen jaar was. Ze had een zuurstok-roze jurkje aan, een paarse legging, roze glitter schoenen, een roze strikje en speldje in haar haar en ze had een pop vast met roze vlechten. Toen ik vervolgens de vraag kreeg of het een jongen of een meisje was viel mijn mond echt open. Really, dit is een oprechte vraag?!?! Ja, want ik vind het volstrekt normaal mijn zoon zo te kleden.

Enfin, we liepen gisteren richting uitgang van de Prenatal en een vrouw wierp snel nog een blik in de kinderwagen. Het was even stil en ze zei toen weifelend;

“Aaaah, wat een schatje!”

Dusssss… 😉

IMG_2915.JPG

© Eveline – Oktober 2014

Afbeelding uit ons eigen album gehaald… Nee grapje; afbeelding verkregen via Google.nl 😛