Plak

De dochters waren ijverig aan het kleuren en de ene mooie tekening na de ander openbaarde zich. Toen de jongste dochter met haar laatste creatie naar de keuken kwam, waar ik net was aan het sorteren was, drukte ze haar tekening tegen de betegelde muur aan, en zei; 

“Mag hij hier hangen, mam?”. 

Ik moest lachen en antwoordde; 

“Zo’n prachtige tekening… dat mag best wel even hoor!”. 

Vervolgens liet ze het papier los en liep terug naar de woonkamer. Tot mijn grote verbazing (of is afgrijzen een beter gekozen woord?) bleef het papier hangen. Zomaar. Hangen. Daar. 

Oh mijn god. 

Nu wist ik al wel dat het weer tijd was voor de grote keuken-schoonmaak, maar dat het zó erg gesteld was… 😳. 

Met open mond liep ik haar achterna de woonkamer in en stamelde tegen mijn man; 

“Jeetje, d’r tekening blijft gewoon uit zichzelf plakken aan de tegels… Gewoon… zo! Misschien toch tijd voor een huishoudster?”. 

De oudste dochter begon te gieren van het lachen en gilde;

“Whaaaaaha, mama toch, kijk dan…”, en ze wees! 

En wat ik toen aanschouwde bracht mij opluchting. Grote opluchting. 

Gelukkig. Zo erg gesteld is het dus nog niet 😉… 

  

© Eveline – Maart 2015

Advertenties