Wie is er hier nou imbeciel?

Tijdens het opfrissen van onze jongste dochter (3) voor het slapen gaan, liet ze me vol trots weten; 

“Ik weet nog een leuk spelletje mam, doe je mee?”. 

Ze kneep haar ogen stijf dicht en vroeg; 

“Zie je mijn ogen nu?”. 

Ik zei van niet. Vervolgens hield ze haar mooie kijkers wagenwijd open en stelde dezelfde vraag. 

“Ja, nu zie ik ze wel!”, was mijn reactie. 

En weer kneep ze ze dicht. Zelfde vraag. Weer open. Zelfde vraag. Na de vijfde keer open&dicht, kon ik het niet laten te zeggen; 

“Ik vind dit nog al een raar spelletje, meid. Beetje imbeciel eigenlijk!”. 

(Vervolgens lag ik zelf helemaal in een scheur om het woord ‘imbeciel’, maar dat even terzijde!)

Waarop mijn dochter me met een hoog opgetrokken wenkbrauw aan keek en zei; 

“Jah…. en toch ben je er al de hele tijd mee bezig!”. 

  
© Eveline – Augustus 2015

Slim

De oudste dochter zei tegen mij en haar zusje;

“Ik heb een getal in mijn hoofd onder de 10 en nu mogen jullie om de beurt raden wat voor getal dat is!”.

Ik begon en riep;

“Vier!”.

Dit was niet goed, liet ze weten. Toen was haar zusje aan de beurt. Ze daagde haar wat extra uit door er bij te vermelden;

“Ik ben benieuwd of jij wel het juiste antwoord kan geven, aan wat voor getal ik denk! Moeilijk hè?!”.

Zusje-lief fronste diep haar wenkbrauwen, piekerde even en reageerde vervolgens heel wijsneuzerig met;

“Nou, in ieder geval is dat getal van jou… er één, onder de 10!”.

De oudste keek mij enigszins verward aan, want ja: dit antwoord was technisch gezien niet fout.

“Uuuuhm… ja… ja…. dat klopt dus!”, was dan ook haar reactie.

We hebben het spelletje daarna niet meer gespeeld. De oudste houdt er niet van als er buitenom de gebruikelijke spelregels, ook andere antwoorden goedgekeurd mogen worden 😉…

IMG_7622

© Eveline – Maart 2015