Back to the future!

Terwijl ik mijn jongste dochter (van 4 jaar) naar bed bracht, was ze honderduit aan het vertellen. Over haar fán-tás-tische dag. Over het feit dat ze geen koorts meer had gehad (wat ze voorgaande dagen vanwege een blaasontsteking wel had moeten doorstaan). Over dat ze zo’n enorm blij ei is. Over gewoon… alles! Ze keek me met haar prachtige groene kleuter-oogjes aan en ineens kwam daar de lichte buikpijnsteek…..

Au!

Ik zag plots het beeld voor me van dit kleine mupke…. maar dan 20 jaar verder. TWINTIG JAAR VERDER ja! Dit lieve heerlijke wijfie, nu nog in mama’s armen, de grootste verhalen vertellend… tegen die tijd in haar eigen leven, op haar eigen manier. Misschien wel met liefdesverdriet!  Met afstudeer-projecten. Of met een overvol werk-rooster. Ruzie met een vriendin? Overhoop met de huurbaas? Feestend de nacht in en kruipend weer naar huis. Oh mijn god !! Ik zag in een fractie van een seconde dit lieve 4-jarige meisje, in haar volwassen selfie. Met alle heerlijkheid die dat volwassen leven met zich mee brengt. Maar ook met alle hardheid. Met de struggle. Met de tranen. Met het alles!

Als ze ook maar enigszins op haar moeder lijkt, hou ik mijn hart nu al vast over wat ze nog allemaal gaat tegen komen. En gaat meemaken. Oh boy! 😉

Maar enfin. Nu nog even niet. Nu nog even vier. Nu nog even veilig in papa’s & mama’s armen.

Welterusten!

Handen

© Eveline – Juli 2016