Yo! Bedankt! 

Maandag en dinsdag zijn onze dochters jarig. Het grote feest hebben we al gehad, maar het kinderfeestje nog niet en ook de traktaties voor beide dames moeten nog in elkaar gedraaid worden. 85 wel te verstaan. Voor school, voor de BSO, de ballet, etc.! Tja… het hoort er allemaal bij 😉. 

Vanmorgen stonden we bij de winkel tig pakken knijpfruit (voor de traktaties dus) af te rekenen. Ik keek het meisje achter de kassa aan en zei; “Ja, ik koop het halve schap leeg, want het is voor een traktatie!”. Het meisje lachte vriendelijk. Onze meiden daarentegen waren weer op hun best (lees; STIERLIJK vervelend!) en er kwam voor de zoveelste keer die dag, ruzie! En ik was het beu!!! Ik gaf een enorme brul en liet de dames (en de rest van de winkel en 2 straten verder op ook) weten dat ik de boel met het zelfde gangetje ook allemaal weer zó terug kon leggen. Verontschuldigend keek ik daarna de cassière aan en zei; 

“Sorry hoor, het is al een hele dag feest!”. 

Ik bedoelde natuurlijk; patat! Heibel! Ruzie! 

Het meisje zat echter nog in de traktatie-sferen en reageerde met; 

“Oh, hartstikke leuk! Veel plezier!”. 

Yo! Bedankt! 😋 

  
© Eveline – September 2015

Fro…zen…. step!

IMG_2573

Het zit er weer op! Een heel weekend vol met feest. De verjaardagen van alle drie onze kids, hebben wij gevierd in de afgelopen 2 dagen. Werkelijk ontzettend gezellig, maar ook druk en vermoeiend ;-). Maar, we zijn er weer voor 12 maanden vanaf. Op het kinderfeestje van de oudste na dan; dat partijtje komt er onvermijdelijk over 2 weken ook nog aan, alsmede de traktaties in de klas van de twee dames, maar oké… komt goed. Gewoon blijven ademen :-D.

Zaterdag kwamen vrienden, zondag de familie. Beide dagen een fototaart, beide dagen hapjes, beide dagen de koelkast vol met koude drank. Je begint schappelijk met een bakje koffie, maar al snel loop je met een dienblaadje prosecco door de kamer. Tja, de kinderen zijn jarig, en dat mogen de ouders ook best op hun manier vieren! Haha! 😀

Zaterdag waren de kinderen op een gegeven moment in de speeltuin hier dichtbij gaan spelen, tot één van de buurvrouwen ons kwam mededelen dat er een “dronkaard” de kinderen lastig viel. De papa’s stevenden op de speeltuin af en enkele mama’s er op high heels achter aan. De dronkaard was weg toen we aankwamen. Wat bleek… de kids waren tegen hém begonnen, met vragen stellen. En daar zat deze man duidelijk niet op te wachten. Iets in de trant van ‘Hou jullie bek dicht!’ was de revue gepasseerd. Tja; acht kinderen die in volle ornaat kleppen. The guy’s got a point! 😉

Enfin, het mocht de pret niet drukken, want nu gingen ze thuis gewoon verder met spelen. De traktaties (waar ik vorige week over blogde! Niet gelezen? Klik hier!) vielen ook goed in de smaak. Het waren doosjes met een roze óf groen bakvormpje in de vorm van een beertje en daarbij snoepjes; ronde chocolaatjes voor de grote kinderen, en gekleurd gepofte rijst voor de kleintjes. Het was een succes =).

11909866_676741519093600_310364648_n

Maar dus in ieder geval: het zit er weer op. De kinderen zijn godsgruwelijk verwend en hebben voorlopig weer wat te spelen ;-). En… de meiden zijn over 2 weken (pas) jarig en zij krijgen hun cadeau van ons op hun verjaardagen zelf. Dus ze hebben nog iets in het vooruitzicht. Gisterenochtend zat ik met de meiden achter de computer omdat ik hun cadeaus ging bestellen. Ik wilde eenmaal, andermaal, láátste maal even checken bij ze, of ik toch wel de júiste cadeaus voor ogen had. Je weet maar nooit! De oudste was er snel uit. Hop, in de digitale winkelwagen. De jongste was er eigenlijk ook vrij snel uit….; ze roept al weken dat ze van ons een “Frozen step” wil. Een step, met Elsa en Anna van de film Frozen erop. En ook al weken probeer ik haar op andere gedachten te brengen. Ja mensen, kom op: ze heeft al een step, een loop-brommer en een fiets met zijwieltjes. Hoeveel meer buiten-spullen kan een kind hebben? Dus ook gisteren probeerde ik haar opnieuw op andere gedachten te brengen:

“Ja, maar meisje, kijk hier eens naar. Ook leuk! Of dit, heb je ook nog niet! En dit… leerzaam, kijk eens hier!”.

Ze keek me aan met een blik die boekdelen sprak, en het boek zou dan gaan over: mijn moeder is doof en stom. Doofstom.

Toen ik mijn hele verhaal over ander leuk speelgoed had gedaan vroeg ik haar nog één keer, wat ze van ons voor haar verjaardag wilde hebben. Ze schudde haar hoofd, gaf een diepe zucht, keek me doordringend aan en zei, heel hard, maar wel tergend langzaam en lettergreep voor lettergreep;

“FRO….. ZEN….. STEP!”.

11148597_946707928683199_196511253314997294_n

© Eveline – Augustus 2015

Klasse service! 

Aankomend weekend is het twee dagen, groot feest in ons huis. Wij vieren de verjaardagen van alle drie onze kids in één keer. Zaterdag voor de vrienden en zondag voor de familie. Onze kinderen zijn in augustus en half september jarig en dus leek alles samen vieren eind augustus een zeer logische keuze :-D.

Bij een feest hoort natuurlijk het zetten van het puntje op de i. Puntjes op alle i’s! En wij doen iets ofwel helemaal tot het uiterste goed, ofwel not at all. In dit geval is er “no in between”! Zo wilden we (en we, als in de kinderen en ik… Ik bedoel; daddy couldn’t care less 😉 ) ook traktaties hebben om met alle kindjes mee te geven aan het einde van de feestjes. Oké… maar wat dan? En wat voor budget hang je er aan vast? En… wanneer denk je het te kunnen gaan maken?

Mijn hoofd ging tollen en al snel week ik uit naar Suiker&Zo. Ik stuurde ze op maandagochtend een berichtje met ideeën & wensen, en de vraag of ze dit eventueel nog vóór zaterdag voor elkaar konden krijgen (met excuses erbij voor de last-minute actie!). Ik kreeg binnen 30 minuten reactie en binnen 35 minuten na aanvraag waren we al overeengekomen wat het ging worden. Ik zou ’s middags zelfs even langs kunnen komen om een voorbeeldje te zien (hun showroom is hier dichtbij) :-D.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik stond er ’s middags voor de deur en wat denken jullie… het was al klaar! Werkelijk; alles er op en er aan, voor 29 Eurootjes….. 

  
Dat is nu wat ik noem; klasse service! 

Wat er precies in zit verklappen we nog niet 😋, maar als jullie nieuwsgierig zijn wat Suiker&Zo allemaal maakt / kan maken? Neem een kijkje op hun website, klik hier!

Toen we bijna weggingen bekeek de dochter van één van de eigenaresses van Suiker&Zo, onze baby-boy. Hij net 1, zij 10. Ze was duidelijk gecharmeerd van de baby en liet uit haar mond vallen; 

“Ik vind ‘m vet cute!”. 

Is dat even toevallig! Wij ook! 😜 

  
© Eveline – Augustus 2015

Speelgoed-dwangbuis

Er zijn een aantal dingen in het leven die ik niet begrijp. Zoals: waar komen we vandaan en waar gaan we naar toe. Het heelal. De dood. En verpakkingen waar speelgoed in zit!

EVEN SERIEUS!!!

Nu begrijp ik heus wel, dat speelgoed vast in de doos moet zitten. De doos is namelijk vaak beveiligd, maar het speelgoed zelf niet, en dus moet dat niet in één hand-omdraai te jatten kunnen zijn. Bon, dat snap ik, c’est ca! Maar de maatregelen die je moet treffen om een simpele pop met toebehoren uit een doos te halen, zijn absurd. Je hebt niet alleen een schaar, een zakmes, een bijl, een hogedruk-spuit, een beschrijving puur en alleen voor de verpakking en een goede dosis zelfspot nodig, maar ook behoorlijk wat uithoudingsvermogen. Anders red je het gewoon niet om een cadeau wat ze voor hun derde verjaardag hebben gehad, vóór hun 18e uit te pakken.

Gisteren was het grote feest voor onze twee dochters en zo heeft de jongste dame onder andere een Dora-laptop gekregen. Leuk! Vanmorgen besloot mevrouw er mee te willen spelen.

Nou werkelijk!!!! Plakband, tyraps, touw, ducktape, plastic-ringen… Hou toch op!!!! Soort speelgoed-dwangbuis waar die zich in bevond.

Tegen de tijd dat ik dat ding uit z’n verpakking had gekregen (2 koppen koffie en een paar zondags-vloeken later), keek ik op en zag… dat mevrouwtje het allang had afgetaaid. Ze was verder op, in de woonkamer op haar kont gaan zitten en speelde met haar houten blokken.

Toedeledokie!

IMG_2434.JPG

© Eveline – September 2014